MARCIN MOTYW

Kolekcjonuję litery od lat. Jestem grafikiem - na koncie mam okładki książek, płyt i projekty dla instytucji kultury. Ale to typografia, wyrazista i drukarska, jest moim żywiołem.

Przez lata tworzyłem Festiwal Książki Obrazkowej dla Dzieci Literobrazki. Prowadziłem klub filmowy. Zarywałem noce, puszczając w klubach piękne piosenki. Tyle historii.

Dziś rzeźbię w linoleum litery upolowane w antykwariatach ulubionych miast - tworzę z nich typografiki w technice linorytu i sitodruku. Oprawiam je w stare ramy. To historia o wieloletniej obsesji na punkcie dawnego liternictwa, staroci i pchlich targów - oraz poszukiwaniach fizycznego, namacalnego środka wyrazu.

Papier zbieram podobnie jak litery. Antykwariaty, wyprzedaże, prywatne kolekcje. Najbardziej lubię ten już pożółkły, któremu kilkadziesiąt lat w zapomnieniu przydało charakteru.

Rzadko trafiam na arkusze o identycznym odcieniu - nawet w jednej edycji żadne dwie odbitki nie są takie same.

Ramy lgną do mnie same - na targach staroci, w antykwariatach. Bytom czy Koło, Palermo czy Porto - albo te wszystkie małe miasta, których nazw już nie pamiętam, bo byłem w nich tylko przejazdem. Scenariusz jest zawsze ten sam: wracam obładowany. Wtedy jeszcze nie wiem, co w nie oprawię.

Nie ma znaczenia czy mają 40 czy 100 lat, niezmiennie cieszą mnie ślady po ich poprzednich życiach: zadrapania, pęknięcia, blizny. Żadna nie ma pary. Nie będę ich odnawiał - przecież dlatego je wybrałem.